Zo week 14 nu gaat het dan echt opschieten. Want als ik kijk hoe snel de laatste 3,5 maanden zijn om gevlogen dan zullen deze 2 weken wel in 1 zucht voorbij zijn vrees ik. En dat is wel klote, want ik heb het hier nog steeds naar me zin en wil voorlopig nog niet weg eigelijk. En als ik aan die lange vlucht moet denken heb ik er al helemaal geen zin in.
Maar goed genoeg gezeik. Daar heb ik eigelijk geen zin in. Misschien wordt dit een wat korter verslag want ik heb voor het laatst op dinsdag alles geupdate, dus dat was een korte week.
Vrijdag zijn we dus met een groep op tour gegaan naar Vancouver Island. We waren met ze 7e. 3 duitser 4 Nederlanders en dat was dus voor het eerst dat er meer Nederlanders dan duitsers in de groep waren. Wel leuk om ff te melden. We hadden 2 auto's gehuurd, want dat is veel makkelijker als alles met de bus te doen. Dat is omdat het bussysteem op het eiland niet zo goed is en ook omdat Vancouver Island net zo groot is als Nederland. Dus dan heb je wel een auto nodig. Vrijdag vroeg op de ferrie gestapt, namelijk die van 6 uur, wat betekende 4 uur opstaan en das best zwaar als je di eavond ervoor het lange paas weekend heb ingeluid. Beetje hoofdpijn dus, maar geslapen in de auto. Daarna naar Victoria gegaan, daar was ik zondag/maandag al geweest met Claudia dus kon ik de weg wijzen. Wat wel makkelijk was. Omdat ik de goeie plekken wist, hoefde we niet zo erg rond te dwalen. Nadat we in hetzelfde hostel hadden geslapen als ik afgelopen keer was, gingen we de volgende dag naar Tofino. Dat is dus ongeveer vanaf limburg naar groningen, die afstand. Maar de wegen zijn hier niet zoals Holland dus dat koste ons ruim 5uur. Maar de weg naar Tofino was heel mooi om te zien. Veel heen en weer geslinger, en dat kwam niet alleen door de bochten. In de auto waar ik zat, zat een Duitser achter het stuur en die kwam helemaal tot leven in de bergen. Met als we gevolg dat we de andere auto met een Hollander aan het stuur al snel kwijt waren. Eenmaal in Tofino aangekomen, ingechekt in het Hostel die in de bossen zag en erg goed was. Daarna een beetje rond gewandeld daar, want Tofino is echt een super mooie omgeving maar stelt niet echt veel voor. Het is letterlijk niet meer als 1 straat met wat huizen. Dat is het. Vooral bewoont door First Natives door originele bewoners hier, ook wel Indianen genoemd.
Daarna op zondag zijn we op Whalewatch tour gegaan. Eindelijk na 3 maanden en een beetje wachten was het dan zover. Maar omdat het weer echt ruig was konden we niet de oceaan op maar bleven we in een inham en zagen we maar 1 walvis. Het was een jonge Humpback, wat in het Nederlands bultrugwalvis is als ik het goed heb. Het was er maar 1 maar beter als niks. Dat het weer echt te ruig was om 2,5 uur op de oceaan te zitten merkte we toen ze ons het eerste half uur mee namen de oceaan op. Nou onze kleine Zodiac boot was meer in de lucht dan in het water af en toe. Het was al met al een mooie tour, met 1 walvis en een stuk of 60 zeehonden. Die allemaal een beetje niks laggen te doen op een rots. Een duitser uit onze groep,Christoph, vond dat het mooiste, want ze maakten hetzelfde geluid als hem als ie bier aan het drinken is. Jaja het niveau was weer zeer hoog. Het weer was alleen nogal vaag daar, want op het water hebben we alles gehad: warme zon daarna regen weer zon hagel en om het af te sluiten weer zon met regen. Heel vaag dus daarop de Westcoast van het eiland.
Na de tour zijn we weer opweg gegaan naar de ferrie, waar we 2 en een half uur hebben staan wachten, omdat de eerste auto een afslag had gemist. En we daardoor 5 min te laat waren voor de ferrie. Al met al was ik rond 12uur 's avonds thuis. Het was een geslaagd weekend daar in Vancouver Island.
Foto's volgen snel, waaronder die van de WALVIS. Wat me trouwes wel opviel is dat je zo de boot uit kan stappen tijdens de walvistour zodat je als je wil met de walvissen kan gaan zwemmen Maarja dan moet je wel goed gek zijn natuurlijk.

Ik stond trouwes vandaag bij de bushalte te wachten en kwam met een vrouw ingesprek. Die dacht dus eerst dat ik uit Noorwegen kwam, en toen ik vertelde dat ik uit Holland kwam zei ze: owja daar lopen ze met klompen toch. Toen ik haar vertelde dat dat al een paar honderd jaar niet meer voor komt, stond ze echt heel raar te kijken. Ze kon het echt niet begrijpen en wilde me ook eigelijk niet geloven. Ag ja, rare jongens die Canadezen.

Zo dat was het weer, geniet nog maar extra van dit verslag want het is 1 van de laatste...

Mark